در ادامهء مطلب قبلي،مي خواهم رفتار مدعيان اصلاح طلبي را با شيوهء مبارزاتي امام خميني(ره)مقايسه كنم:بعد از رحلت آيت الله بروجردي(ره)،امام خميني،مبارزه را با شكستن تقيه(=خودداري از بروز عقايد قلبي)آغاز نموده،ابتدا مدتي به نصيحت سران رژيم و مخصوصا خود شاه پرداختند،به اين اميد كه شايد اصلاح شوند‎،ليكن وقتي احساس كردند كه رژيم،درست بشو نيست،با طرح علني شعار (شاه بايد برود)،به مبارزهء خودشان تا سرنگوني شاه ادامه دادند...در حاليكه مدعيان اصلاحات،ادعا هايشان با عقايد شان سازگاري ندارد و با رويكردي منافقانه،خود را در خط امام و رهبري جا مي زنند،اما در واقع،به براندازي خاموش فكر مي كنند...ميان ماه من تا ماه گردون،تفاوت از زمين تا آسمان است...